و مثل حديث حضرت امام جعفر صادق ( ع ) « كه هر چيزى مطلق است ، يعنى مباح است تا آنگاه كه نهى در او وارد شود » « 1 » . و غير اين دو از احاديث و بالجمله قرآن و اهل بيت ، امت را كافى است و به غير اين دو اصلا هيچ اصلى احتياج نيست و لهذا در اواخر انزال قرآن و امر پيغمبر ( ص ) در حجة الوداع به نصب امير المؤمنين ( ع ) به خلافت اين آيه كه در سورهء مائده است - و آن اخر سوره ايست از قرآن كه نازل شده - فرستاده شد كه « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً » « 2 » يعنى امروز كامل ساختم از براى شما دين شما را و تمام گردانيدم بر شما نعمت خود را و خوشنود شدم و پسنديدم از براى شما دين اسلام را كه متدين به آن باشيد . ليكن چون اهل ضلالت سر از متابعت اهل بيت ( ع ) كشيدند و مستندى ديگر نداشتند ، ناچار اصلى چند از پيش خود وضع كردند مثل قياس و استحسان و اتفاق آراى مردمان و تاويل متشابهات قرآن به آراى خود و غير آن از اصول واهيه كه اتفاق ظنون در امثال آن از ممتنعات است و هر روز رأى جديد در آن سانح مىشود ، مثل آنكه امر به شىء مستلزم نهى است از ضد آن ، و نهى در عبادت مستلزم فساد آن عبادت است الى غير ذلك ، و بسيارى از مزخرفات و جهالات كه به كار هيچكس نمىآيد ، داخل مسائل دينيه كرده‌اند ، هم در اصول و هم در فروع ، و جاهلان را در گمان افكندند كه دانستن آنها ضرورى است بلكه از اهم مسايل دينى است با آنكه نه در قرآن از آنها اثرى بود و نه از سنت خبرى .

--> ( 1 ) - كل شى مطلق حتى ترد فيه النهى . من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 317 . ( 2 ) - مائده / 3 .